Geschiedenis

2006
De Vlaardingse tandartsen Paul van Vugt en André Brockhus richten samen met hun vrouwen de Stichting Dentamigos op. Ze hebben tandheelkundig vrijwilligerswerk gedaan in Nepal en Malawi en vinden het geweldig om dit te doen, maar het stoort ze dat er voor de patiënten in die landen geen continuïteit inzit, behandeling is vaak eenmalig. Ze besluiten kleinschalige tandheelkundige hulp te gaan verlenen in gebieden waar geen voorzieningen zijn op dit gebied. De wereld is groot en Peru kwam in beeld, omdat een van de oprichters Spaans sprak en het contact met de plaatselijke organisatie snel en goed tot stand kwam.

2007
Dentamigos gaat een driejarig project aan met Plan (voorheen Foster Parents Plan) om op scholen van Red Norte, ten noorden van Cusco, kinderen te behandelen. Op school, want veel kinderen wonen uren lopen van school af, in de bergen. Water en elektriciteit zijn daar niet vanzelfsprekend. Dentamigos gaat in april en oktober op campagne en neemt vanuit Nederland materialen en instrumenten mee die in Cusco niet te krijgen zijn. Om een en ander te bekostigen werven ze sponsors, staan op markten en verkopen vingerpoppetjes uit Cusco en tandenborstels met Dentamigos logo. Ze zamelen knuffels in, om mee te nemen voor de kinderen. Grote zakken vol!

2008
Enkele Peruaanse tandartsen die vanaf het begin meewerken met Dentamigos zijn zo enthousiast dat ze een eigen afdeling oprichten, helemaal officieel: Dentamigos Perú. Buiten de campagnes om blijkt het wel lastig om contact te onderhouden, mailen lukt vaak niet door slechte internetverbindingen. In april en oktober reist Dentamigos weer af en werkt op weer andere scholen in Red Norte.

2009
Er zijn weer twee werkreizen, in april en oktober. Er wordt expliciet aandacht besteed aan voorlichting: poetsinstructie en informatie over gezonde voeding.

2010
De reis van april gaat op het laatste nippertje niet door vanwege de aswolk boven IJsland. Na de werkweek in oktober sluit Dentamigos een convenant met twee universiteiten voor samenwerking. Dat belooft wat!

2011
Er zijn weer twee werkreizen. Het contact met Plan verloopt stroef. Het driejarige project is eigenlijk afgelopen, en Plan belooft de Peruaanse tandartsen verder te helpen met een cursus over hoe ze het verder zelf kunnen organiseren. Daar komt niks van terecht, Plan laat niet meer van zich horen. Dentamigos Perú schrijft zelf een werkplan waarin het tandheelkundig werk op de scholen wordt ingebed in een project van de Peruaanse overheid: Escuelas Saludables (Gezonde Scholen). Aandacht voor hygiëne (schoon water, handen wassen), voeding en tandverzorging. Hoera!

2012
Dentamigos Perú (DP) stelt voor om te gaan werken in Red Sur, ten zuiden van Cusco. Dentamigos noemt zichzelf inmiddels Dentamigos Holanda (DH). Het gehip-hop van de ene school naar de andere begint te lijken op de situatie zoals de pioniers aantroffen in Nepal: geen continuïteit. DH begint hierop te wijzen, ook buiten de campagnes om. En probeert de halfjaarlijkse controles onder de aandacht te brengen. Niet eenvoudig in een land waar velen van de ene dag op de andere leven. Aan het eind van de enige campagne dat jaar, in oktober, draagt DH de in de loop der jaren verzamelde kisten met materialen en instrumenten over aan DP en geeft hen de leiding over het project. We spreken af dat DH voortaan alleen op uitnodiging van DP naar Cusco zal reizen.

2013
DH krijgt geen contact, DP reageert nauwelijks op mails. Er komt geen uitnodiging aan DH om te komen werken, er zijn dus geen werkreizen. Langzamerhand wordt duidelijk dat er onenigheid ontstaan is binnen DP. DH denkt dat het project op dood spoor zit.

2014
Er vindt een bestuurswisseling plaats bij DP en er komt ineens een heel nieuw plan op de mail om buiten de scholen om te gaan werken. DH wijst erop dat DP zich niet houdt aan het eigenhandig geschreven plan van Escuelas Saludables, laat weten niets te zien in werken buiten de scholen om en zegt de samenwerking op. Wat nu? De social media brengen onverwacht redding: uit een chat via Facebook blijkt dat DP zelfstandig aan het doorwerken is, op scholen! Hoeveel duimen kun je opsteken! Dat werkt, en het contact komt weer op gang. DP blijkt uiteengevallen in twee groepen. Ze proberen nog een poosje om elkaar (via DH) te bestrijden, maar daar gaat DH niet in mee. We prijzen ze de hemel in, en het project ook. DH benadrukt dat er nu TWEE groepen aan het werk zijn voor de kinderen. Super!

2015
In het vroege voorjaar komt één van de groepen, Cusco Sonríe, naar Nederland om o.a. hun werkplan met DH te bespreken. DH is enthousiast en geeft de voorwaarden mee voor steun: een werkplanning voor een jaar inleveren mét begroting, en na afloop van een activiteit of campagne op een school een verslagje leveren. Zowel CS als DP hebben voor 2015 aan de voorwaarden voldaan (voor zover mogelijk) en hebben inmiddels financiële steun ontvangen. Een extra project van DP, Adopta una Sonrisa, is nog in behandeling bij DH.

2016
Ook DP brengt een bezoek aan Nederland. Ze willen graag zien hoe Nederlandse studenten tandheelkunde opgeleid worden en we nemen ze dan ook mee naar ACTA (faculteit tandheelkunde A’dam). Verder bezoeken we Tandwiel in Utrecht en een bus die langs scholen gaat voor tandheelkundige behandeling van gehandicapten. DP is super enthousiast. We verstevigen de vriendschapsband en spreken af dat zij zelfstandig doorwerken en wij op afstand ondersteunen. Want reizen is leuk, maar duur. We besteden het geld liever aan materialen en instrumenten die zij nodig hebben. Hoewel CS en DP het liefst willen dat wij komen meewerken, net als in het begin.

2017
Een pechjaar voor beide groepen. De start was al later dan gepland vanwege overstromingen in Perú. In mei ging de Nederlandse tandarts Ineke van Lent naar Cusco, zij nam voor beide groepen instrumenten mee en ging met beide groepen een dag op campagne. Super! Daarna kwam de klad erin door een onderwijsstaking van 3 maanden. De scholen hielden de rest van het jaar de boot af voor tandheelkundige campagnes omdat ze ernstig achterliepen met het lesprogramma. Poetsinstructie en kerstfeest konden er nog af. Maar wij als DH konden nog wel wat doen op afstand: door het goede verslag van Ineke van Lent en de hulp van een Peruaanse die in Leerdam in een tandartspraktijk werkt, hebben we een protocol ontwikkeld voor tandheelkundige campagnes, zeg maar een uitgebreide to-do-list voor als CS en DP een campagne willen organiseren. Daar waren ze heel blij mee. In 2018 gaan we zien of ze er ook gebruik van maken. Weer een stapje richting onafhankelijkheid, we zitten goed op de ingeslagen weg.

%d bloggers liken dit: